Dag 8: Dagboek van Dion Jordens

Dag 8: Dagboek van Dion Jordens

Dion Jordens is stagiair voor Smiling Child of The Gambia. Zijn stage is een opdracht vanuit het Montessori College Twente, te Hengelo. Tijdens de stage van Dion houden wij zo veel mogelijk zijn verslag bij. Lees ook: Dag 7 van Dion uit dagboek.

Vrijdags zouden we eerst naar school gaan, maar het plan werd gewijzigd. Mark en Jacco hadden nog andere dingen te doen voor de stichting, waardoor ik zelf met de taxi naar Smiling Child Nursery & Lower Basic School ben gegaan. Ik ging natuurlijk met mijn taxichauffeur van gisteren! De scholen zijn relatief dichtbij “Lamin Lodge” een andere hoogtepunt om te bezoeken in The Gambia.

Geen straatnamen, adressen of überhaupt een navigatie!

Door de drukte onderweg en allerlei smalle en onverharde wegen duurde het ongeveer 1.5 uur voordat we de school hadden bereikt. De weg is zo lastig dat deze bijna niet te onthouden is, in The Gambia kennen ze jammer genoeg geen straatnamen of adressen en een navigatie al helemaal niet. Uiteindelijk is het gelukt na wat rondvragen en bellen. Het had écht niet langer moeten duren, door de extreme hitte in de auto. Oh en dikwijls werkt de airconditioning van de auto niet! Op school heb ik een aantal interviews met enkele sponsorkinderen gedaan. Deze interviews worden net zoals die van de leraren uiteindelijk op de website gepubliceerd.

De school ging eerder dicht, want het was immers een vrijdag. En op vrijdag is er altijd een nationaal bid moment waar iedereen voor vrij krijgt. Je hoorde de moskeeën overal om je heen, waar later gebeden werd. Bij het sluiten van de deuren van school, vertrokken ik met mijn taxichauffeur naar Lamin Lodge. Door de slecht begaanbare wegen, reden we ons vast in een grote plas. Uiteindelijk na hard duwen kregen we de auto uit de plas en reden we verder.

Wel 1000-en oesters!

De Lamin Lodge ligt aan de rivier The Gambia en bestaat uit enkele houten huisjes. Er gebeuren verschillende dingen in de huisjes. Voor het grootste deel worden er oesters verwerkt. 1000-en oesters worden uit de rivier gehaald, verwerkt en verkocht. Dikwijls worden de oesters ook geplant in de rivier om ze verder te kweken, en sneller te laten groeien. Van 1 geplante oester groeien soms wel meer dan 30 nieuwe oesters. Verder lag het bij de Lamin Lodge helemaal vol met oesters. En werd er mij verteld, dat de grotere oesters verkocht worden aan de hotels en de rest wordt verkocht aan de lokale bevolking.

Vanuit de Lamin Lodge kun je een prachtige boottocht maken over Rivier The Gambia, dat was ik ook van plan. Uiteindelijk bleek dat ik het grootste deel moest lopen, omdat het eb was. We voerden naar een zandbank en vanaf hier moesten we verder lopen door het lage water. Na een tijdje moesten we het water in, door het ondiepe en heldere water kon ik de krabbetjes en waterinsecten zien lopen. Ik ging hier dus met mijn blote voeten doorheen! Ik voelde soms rare dingen onder mijn voeten, ik weet nog steeds niet wat het was. Best een aparte ervaring.

Verder werd de rivier steeds smaller en liepen we door de mangroven. De mangroven zijn heel bijzonder, zij groeien namelijk van boven naar beneden en zorgen voor een leefgebied voor alle dieren, zoals apen, hagedissen en talrijke vogels. Het voelde alsof ik midden in de échte jungle was. Een avontuur is het zeker! Na een lange tijd door het water kwamen we aan op een eilandje. Op dit eiland wonen mensen in een volledig zelfvoorzienend dorpje. Ze doen daar écht alles zelf, van het maken van kleding, oestervissen en in ruil voor hun hulp krijgen zij spullen. Daarnaast leven ze natuurlijk ook van de nieuwsgierige toeristen.

Een gigantische boom, de oudste in The Gambia.

Na het bezichtigen van het dorpje liepen we over een groot veld. Hier kon je de natuur echt zien, het was er werkelijk prachtig. De vrouwen verbouwen gewassen op het veld en rondom zag je de prachtige bebossing. In het midden stond er een prachtige grote boom, immens groot zelfs. De stam van de boom was wel 15 meter dik. De gids vertelde mij, dat dit de oudste boom van The Gambia is. De boom gaat bij de bijnaam Olifantenboom, want aan de achterkant herken je een olifant in de stam. 2 grote stammen vormde de poten, een andere grote tak de slurf en er omheen de ogen alsof het een olifant was. In de stam van de boom was een opening en daar kon je gewoon in, soms wonen hier zelfs mensen vertelde mijn taxichauffeur! De opening was vrij klein, maar ik kwam er doorheen. Het was opvallend koel in de boom. Ik kon er niet lang blijven, want het zou vloed worden en dan stijgt het water heel snel. Dus we zouden weer teruggaan.

Ik had dit voor geen goud willen missen!

We liepen terug naar de zandbank waar onze boot was achtergebleven, ik merkte meteen een verschil. Het water was al gestegen tot boven mijn knieën. De bodem van de rivier was erg onstabiel en er lag veel slip. Ik zakte steeds een stukje weg de grond in, waardoor ik nog dieper in het water stond! Het was een toch van wel 25 minuten van ploeteren door het water, voordat we terug waren bij de zandbank. Ik was inmiddels doorweekt, zat onder de muggenbulten en ander viezigheid. Alles bij elkaar had ik het voor geen goud willen missen!

Door de warme temperatuur en het zonnetje droogde ik verrassend snel op. Bij terugkomst namen we even onze rust bij een restaurantje in de Lamin Lodge. Het restaurant stond op het water, gemaakt van ronde houten balken. Hierdoor was het erg lastig de trap op te komen. En na een drankje zijn we terug gegaan naar het hotel.

Reacties zijn gesloten.