Dag 9 & 10: Dagboek van Dion Jordens

Dag 9 & 10: Dagboek van Dion Jordens

Dion Jordens is stagiair voor Smiling Child of The Gambia. Zijn stage is een opdracht vanuit het Montessori College Twente, te Hengelo. Tijdens de stage van Dion houden wij zo veel mogelijk zijn verslag bij. Lees ook: Dag 8 van Dion uit dagboek.

Dag 9: Dagboek van Dion

De dagen 9 & 10 waren zaterdag en zondag. In deze blog maak ik een combinatie van de mooiste belevenissen. In het weekend zijn de meeste kinderen vrij en is de school alleen geopend voor bijlessen, kunstklas en sport activiteiten. Abdoulie en Muhammed kwamen vandaag met enkele leren naar Mark & Jacco. Net als de vorige dagen was het wederom erg heet! Dus zochten we verkoeling aan het strand en aan het zwembad van het hotel. Abdoulie en Muhammend vinden het ontzettend leuk om te zwemmen!

‘s Avonds besloot ik na overleg met Mark en Jacco om uit te gaan in Gambia. Enkele dagen geleden leerde ik iemand kennen die mij mee vroeg om uit te gaan. Op aandringen van Mark & Jacco besloot ik uiteindelijk uit te gaan met een mijn nieuwe vrienden. Het was een bond en gemêleerd gezelschap bij elkaar, jongens en meisjes, en verschillende nationaliteiten. We gingen uit aan de toeristische “STRIP”, hoewel er nu vooral veel expats zijn die hier wonen. Eerst een drankje bij Three Chicks, vervolgens zijn we naar Club Reos gegaan. Bij Reos mag je alleen naar binnen als je 25+ bent, maar mijn nieuwe vrienden kende de eigenaar van de club, dus mochten we naar binnen. Echt iedereen stond op de dansvloer! Het was er enorm gezellig. Helaas ben ik een stijve hark, maar toch heb ik mijn dans moves gewaagd. Ik werd uitgedaagd om te dansen door een Indiër. Die was al hartstikke dronken en ik kon zelfs beter dansen dan hem! Dus werd het een voordelige avond, want hij bleef mij maar drank geven.

Bij Reos waren ontzettend veel verschillende nationaliteiten, veelal expats. Eigenlijk waren er bijna geen Gambianen te zien, want uitgaan is voor hen vaak veel te duur. Het inkomen dat zij verdienen ontzettend weinig, waar ze maar net zichzelf van kunnen voorzien. Maar van al die nationaliteiten leer je veel en zo werd het een erg gezellig avond!

Dag 10: Dagboek van Dion

De volgende dag zouden Mark en Jacco met Abdoulie en Muhammed naar Abuko Nature Reserve gaan. En ik ben gezellig mee gegaan. Dit natuurreservaat staat bekend om de vele wilde dieren die er rondlopen en het heeft een prachtige natuur. Aangekomen bij de entree van het park sloot ook Yusupha (schoolhoofd) aan. Yus, kende de weg daar goed en gidste ons door het park.

Yusupha komt hier namelijk vaker want eens per jaar organiseert de school een schoolreis in overleg met de stichting. De klassen in het basisonderwijs gaan dan naar Abuko Nature Reserve en krijgen tegelijk les over alles wat ze zien. Terwijl we door het park liepen kwamen we aan bij een gebied waar krokodillen en slangen zouden zitten. Maar liefst 4 soorten slangen zouden levens gevaarlijk zijn! En dat te bedenken dat er hier geen hekken of afzettingen zijn, dat was wel even slikken.

Het was vandaag weer eens erg warm en de zon stond hoog. Dus de dieren lagen verstopt in de schaduw, in hun holletje of ergens onder het water in het moeras. Er jammer, want we konden zo geen krokodillen of slangen zien. De natuurlijk was ontzettend mooi en onderweg liepen we langs verschillende soorten vruchten die er groeiden. Yus wist er van alles over te vertellen.

In het midden van het park stond een opvang voor dieren. Hier werden veel verschillende dieren verzorgd en voorbereidt voor de loslating in het Natuur Reservaat. Er zaten veel dieren zoals hyena’s, leeuwen en schildpadden. Yus, vertelde ons dat één van de leeuwen werd verzorgd door zijn oom. Die was namelijk verzorgen in het park. Zijn oom ging op de duur met pensioen en hij kon niet meer voor de leeuw zorgen. De leeuw miste hem enorm en raakte van slag. Uiteindelijk lukte het de leeuw om te ontsnappen uit het park. Niet veel later werd de leeuw door het leger afgeschoten, omdat hij een gevaar was voor de mensen. Écht apart dat een leeuw zo van slag kan zijn om een andere verzorger.

Al met al hebben we dus een mooie wandeling door het park gemaakt van wel 7km! Bij terugkomst bij de auto waren we enorm oververhit. Abdoulie en Muhammed werden door Yus meegenomen naar hun eigen ouders, want de volgende dag moesten zij weer naar school. Wij gingen terug naar het hotel om af te koelen. Ik heb daar vervolgens nog aan mijn interviews en blogs gewerkt. In de avond hebben we met z’n drieën op het terras iets gegeten. De dagen zijn anders dan in Nederland, je eetpatroon is niet standaard. Zo eten we om 17.00 uur en de andere keer pas om 22.00 uur. Het wisselt hier enorm doordat we steeds een andere invulling van de dag hebben.

Reacties zijn gesloten.