Juni 2018

Juni 2018

Juni 2018

Afgelopen maand zijn Jacco & Mark in Gambia geweest. Eigenlijk waren wij helemaal niet van plan te gaan, maar omdat wij eigenlijk de kinderen niet kunnen missen besloten we last minute nog 1 week te gaan. Het was dan wel de hoofdprijs om een week te gaan, maar alles voor de stralende kinderen.

Wij waren totaal niet van plan om al te veel te gaan doen, maar dat liep anders. Op vrijdag 14 juni kwamen wij aan en (Schoolhoofd) Yusupha en (leraar) Sainey stonden al klaar samen met onze taxichauffeur Yusupha. Na een warme omhelzing brachten zij ons naar het hotel. Het was voor hun ook Eid Mubarak, de feestavond na de Ramadan en dat wordt het weekend lang gevierd. Al snel werden wij uitgenodigd om zaterdag met hun mee te vieren. Dus zaterdag op pad voor Afrikaanse traditionele kleding, want ook al hadden we er aan gedacht, onze Afrikaanse shirts lagen nog in de kast in Gorinchem (Niet zo slim dus!). Eenmaal onze Afrikaanse traditionele kleding gekocht gingen we naar het gezin van Yus (schoolhoofd).

Bij Yus aangekomen werden we weer ontzettend vriendelijk en met open armen ontvangen, zo bijzonder dat we ook langzaam hechter worden met de gezinnen die rondom onze school betrokken zijn. Het is echt geweldig om hier deel van uit te maken. Na geluncht te hebben met elkaar, ja een Chicken Domoda (net saté, maar dan anders), zijn we door de wijk gaan lopen met elkaar. Toen kwamen wij in aanraking met de andere leraren van school en maakten wij kennis met de gezinnen. Erg bijzonder en leuk om dit mee te maken.

Op maandag zijn we ook naar school gegaan, veel kinderen waren er nog niet vanwege de Ramadan festiviteiten. We besloten om door het hete zand naar Lamin Kerewan te lopen (voor het idee liepen we van Gorinchem Oost naar Gorinchem West een kilometer of 5 – 6 ongeveer). Het is daar anders als bij ons, een dorp is zo groot als dat je hier een stad hebt, maar Kerewan valt weer onder het dorp Lamin, maar is weer niet aangrenzend en ook Kerewan zelf is weer vrij uitgestrekt. Onze school is één van de laatste punten waar nog stroom is, want verder in Kerewan kwamen we bij de families die hun water uit een put halen (er is daar geen waterpomp), de compound zijn niet meer ommuurd, het wordt steeds erbarmelijker en armer. Het is een omgeving dat je je niet kunt voorstellen. We hopen met wat beelden meer duidelijkheid te kunnen geven.

Vervolgens zijn we deze week nog 2 keer op school geweest, en hebben Mark en Jacco geholpen bij het schilderen op school. Verder hebben we veel schoonmaak middelen gekocht want schriften en pennen zijn er even voldoende. Ook hebben we lekkere zoete sapjes voor de kinderen meegenomen. Als afsluiter namen we de leraren met stagiaires mee uit en aten we Chicken and Chips. 

 

Reageren is niet mogelijk.