2 jaar bestaan

2 jaar bestaan

Donderdag 4 april jl. werd het twee jarig bestaan van de stichting gevierd. Dit jaar deden we dat in Gambia op school. Er is een gigantisch evenement georganiseerd voor de stichting, de ouders en de omwonende in het dorp.

Wij kwamen al vroeg op de dag aan met onze taxichauffeur Yusupha. Hij zorgde ervoor dat we keurig om 9.30 uur stipt bij het hotel werden opgehaald. Iets na 10 uur kwamen we aan op school. Alle stoelen stonden al buiten keurig als een tribune opgesteld. We zaten op onze schoolhoofd Yus te wachten die even later aankwam met een hele grote tent. De tent werd opgebouwd en over de stoelen heen gezet. Na de nodige versieringen was de tribune klaar.

Toen de tent stond werden wij gevraagd mee te gaan naar de fundering van de basisschool. Samen met de leraren zouden we vandaag iets heel speciaals gaan doen. Wij hadden de eer de eerste steen van de basisschool te mogen leggen! Wat een bijzonder moment was dat. De eerste steen werd door ons gelegd en het was echt ontroerend. Alsof we een stukje van onszelf achterlieten in de basisschool. Nu maar hopen dat die steen goed ligt.

Het muziekkorps arriveerde en Mark en Jacco keken enthousiast op. Het evenement wordt groter dan we verwacht hadden. Omstreeks het middaguur kwamen de kinderen ook weer naar buiten en werden ze opgesteld in 5 rijen van elk zo’n 40 tot 50 kinderen. Het was prachtig om te zien, ze stonden in een rij van klein naar groot. Een spandoek die we eerder deze week al hadden gezien tijdens de onafhankelijkheidsdag kwam voor de kinderen en voorop kwam de muziekkorps te staan. Na het nationale volkslied van Gambia ging de optocht van start. Zo liepen we vanaf het schoolplein en de stoet vervolgde zich door het hele dorp. Ruim twee uur marcheerden we door het dorp. Gelukkig was onze lerares Ndey zo slim om een grote jerrycan water mee te nemen voor de kinderen. We liepen namelijk in de pal hete zon en geen zuchtje wind. Het was heet over de zandwegen van het dorp, maar zo bijzonder om te doen.

De stoet liep voort en aan het einde kregen we steun van twee bezoekers uit Nederland, namelijk Malissa en Ben. Inmiddels hadden de kleintjes het bezweken onder de hitte, waardoor ze erg moe en hangerig werden. Sainey ging bij Jacco in de armen en sliep als een blok op zijn schouder.

Het dorp rukte uit en iedereen sloot aan. Dat was zo’n mooie gewaarwording. De stoet werd alsmaar groter en eenmaal terug op school nam iedereen plaats op de stoelen en stonden er heel veel mensen rondom het schoolplein. Inmiddels werd er door een aantal moeders flink gekookt en werd er een heerlijke Chicken Benachin bereidt. (Chicken Benachin is een van de lokale Gambiaanse gerechten).

Het lunchen kwam er niet van, want we liepen gigantisch uit en het koken zou nog wel even duren. Nadat iedereen terug was op school werd er even gedanst en uitgerust. Mark leidde Malissa en Ben rond door de school en liet hen de verschillende projecten zien. Malissa is lerares en heeft samen met één van de leraren de lesvoorbereidingen doorgenomen. Na nog wat gedanst te hebben werd het tijd om Malissa en Ben al weer terug te brengen met de taxi, want die moesten nog ergens anders heen.

Toen we terugkwamen werd het volgende onderdeel al gauw ingezet want de tijd begon te dringen. Sporten, een heuse krachtmeting, die je eigenlijk niet moet doen om gewoon mee te doen. Want de allerbeste uit alle klassen werden geselecteerd en verdeeld in drie teams, Red -, Green en Blue House. De strijd ging los om Mark en Jacco, welk team zouden ze aanmoedigen? Mark koos voor Red House en Jacco koos voor Blue House.

Vals spelen kan men hier als de beste en de dagvoorzitter die alles aan elkaar sprak was tevens ook de scheidsrechter. Ze liet wel 3 wedstrijden opnieuw beginnen, omdat er een valse start was, omdat de kinderen niet goed waren aangekleed of omdat ze vermoeden dat er teveel leeftijdsverschil tussen de kinderen was. Zo wisten de leraren het te presteren dat ze een 3de klasser van de kleuterschool tussen twee 1ste jaars van de kleuterschool plaatste. Tot gevolg dat zij natuurlijk wonnen. We realiseerden ons dat ze hier met spelletjes bloed fanatiek zijn en dat had ook wel weer zijn charme. De wedstrijden bestonden uit atletiek, zaklopen, fles vullen met water, “late for school” (rennen en aankleden) en nog wat van dat soort spelletjes. Het was hartstikke leuk om te zien.

De ouders waren zo enthousiast dat zelfs de moeders een wedstrijd tegen elkaar deden. Niet anders dan verwacht werd hier natuurlijk ook even gesmokkeld, maar het was zo mooi om te zien. De moeders van de kinderen rende tegen elkaar op in prachtige Afrikaanse kleurrijke jurken.

Vervolgens werd het tijd om te speechen, waar Mark als voorzitter van de stichting de eer had om als eerste de kinderen, schoolhoofd en de ouders van het dorp toe te spreken. “Wij doen ons best om ervoor te zorgen dat de school een goede basis legt voor de kinderen in het onderwijs. Wij hopen dat dit gewaardeerd wordt door de ouders en dat zij hun kinderen naar school blijven sturen. Uiteraard doen we dit niet alleen, maar met veel steun van sponsoren in Nederland die we eveneens enorm dankbaar zijn. Met het bouwen van de basisschool wordt een doel van de stichting gerealiseerd, hier zijn we dan ook trots op. Wij hopen jullie kinderen een goede basis mee te kunnen geven voor een betere en andere toekomst. Uiteraard kunnen wij dit niet alleen als stichting en hebben we hier de inzet en betrokkenheid van de ouders bij nodig.”

Toen was het de beurt aan één van de ouders. “Gambia is een land dat bestaat uit armoede, wij mogen van geluk spreken dat er een stichting is die naar ons luistert en met ons wil optrekken om ervoor te zorgen dat onze kinderen een kans krijgen op een betere toekomst! Hiervoor zijn wij de stichting en de school enorm dankbaar. Het is bijzonder te zien hoe de Nederlanders hier omgaan met onze kinderen! Als we ook maar iets kunnen terugdoen dan zouden we dat graag willen.”

Hierna was de beurt aan Yus ons schoolhoofd. “De kinderen groeien op school, en het is dankbaar om te zien dat er zoveel animo is voor de school. Helaas is de school te klein om alle kinderen van het dorp onderwijs te kunnen bieden. Voor diegene die zich op tijd inschrijven en dus bij ons naar school gaan, doen we alles wat binnen onze macht ligt om goed onderwijs te geven. Met dank aan de steun van de stichting wordt hier nu ook een basisschool gebouwd waar vanmorgen de eerste steen is gelegd. Wij zijn ontzettend blij en dankbaar voor de steun die we van de stichting krijgen! Zonder hen hadden we het niet voor elkaar gekregen om zo’n fijne school te kunnen zijn. Wij zijn hier ontzettend dankbaar voor!”

Na de speeches gaven de kinderen hun zelf geschreven versjes. Er waren 8 verschillende versjes die gingen over dankbaarheid, steun en liefde. Dat de stichting er voor zorgt dat ze iedere dag naar school kunnen gaan, zelfs in het weekend. Dat ze met elkaar fijn kunnen spelen en dat school hun motiveert om op tijd te komen en vooral veel te leren. Ze zijn ontzettend blij. En genieten er elke dag van om naar school te kunnen en vooral te mogen gaan.

Ter afsluiting aan het evenement werd er een culturele dans georganiseerd. Van iedere klas was er een groep die een dans had ingestudeerd en dit liet zien. De ouders vonden het zo leuk en ontroerend dat zelfs een aantal moeders emotioneel tot bijna tranen aan toe op de tribune zaten. Het was een bijzondere dag die werd afgesloten met de ‘lunch’. Het was inmiddels 19.00 uur en de schemering werd ingezet. Dus het was ook tijd om snel weer terug te keren naar het hotel en de kinderen gauw naar huis zodat ze niet in het donker hoefden te lopen.

Een bijzonder dag, waar we enorm dankbaar voor zijn. Zo’n dag vergeet je nooit meer. De woorden die gezegd zijn, de mooie dingen die we gezien en ervaren hebben. Het was in één woord overweldigend. Wij zijn ontzettend blij dat we de dankbaarheid daadwerkelijk hebben gevoeld en beleefd. Dit hadden we niet zonder de onvoorwaardelijke steun en het vertrouwen van onze sponsoren kunnen mee maken.

Voor Mark en Jacco persoonlijk was het een hele grote duw om door te gaan waar ze mee bezig zijn en tevens een bevestiging dat ze de goede kant op gaan met de stichting.

Ieder kind moet kunnen leren. Met een glimlach. Steun ons.

Reageren is niet mogelijk.