Een bijzondere vrijdag!

Een bijzondere vrijdag!

Vrijdag 2 juli was het zover, Mark vierde zijn verjaardag geheel in Gambiaanse stijl. Hij werd verrast door de kinderen speciaal voor zijn verjaardag. En voor de stichting brachten wij zakken rijst van 50 kilo bij enkele gezinnen. ‘s Avonds werd de verjaardag gevierd met een diner voor alle leraren en de filmploeg.

Mark zijn verjaardag

Inmiddels rijden we zelf auto in The Gambia en worden we steeds meer een ‘local’. We huurden een jeep en rijden geheel op zelfstandige wijze dwars door The Gambia heen. Hierdoor zijn we niet afhankelijk van taxi’s en de enkele ritten die we boeken, maar rijden we overal heen waar we zelf zin in hebben. Dat geeft veel vrijheid, een mooie bijkomstigheid is dat je ook nog eens extra ervaringen op doet onderweg.

Op school aangekomen werd er hard gezongen en gedanst. Sainey had een speciaal nummer ingestudeerd met de kinderen. Vol bewondering stonden we te kijken, waarbij Mark verrast werd toen er luid “Happy Birthday” werd gezongen. Plots in het midden van het lied sprong iedereen op en dook bovenop Mark om hem te feliciteren. Hij ontving een mooi aandenken aan zijn verjaardag. “Happy Birthday to Uncle Mark! We love you!” staat er op het schilderij.

Verrassing voor gezinnen

Vervolgens reden we die ochtend naar enkele gezinnen thuis. Voordat we vertrokken kochten wij bij een lokale winkel grote zakkenrijst van 50 kilo. We werden ontvangen op hun ‘compound’ waar de gezinnen van sponsorkinderen wonen. Bijzonder om bij deze gezinnen thuis te komen in hun traditionele huisjes. Absoluut niet te vergelijken met een huis in Nederland, zelfs wat wij in Nederland een krot vinden, kan in The Gambia al luxe zijn. Het is schrijnend om te ervaren hoe enkele gezinnen wonen en leven. Een slaapkamer bestaat uit niets meer dan alleen een matras op de grond. Een keuken? Dat kennen ze hier niet behalve hout en een pot op het vuur.

Mark en Hamza

Hamza, één van de sponsorkinderen waar we eveneens thuis rijst hebben gebracht, wilde graag zelf rijden, nou ja ‘zelf rijden’? Op schoot van Mark reed Hamza ons van het ene huis naar het andere huis, waar wij een grote zak rijst brachten. De families waren enorm dankbaar. Voor onszelf bevestigd dit alleen maar hoe schrijnend de situatie in The Gambia kan zijn. Als we bij gezinnen zijn, dan gaan we met hen in gesprek. We vertellen hen wat de stichting voor de school doet en voor hun sponsorkind.

Het geeft een warm gevoel om de ouders van de sponsorkinderen te leren kennen. Op deze manier realiseren we eveneens meer betrokkenheid van de ouders bij hun kind en de ontwikkelingen die zij doormaken op school. Voor ons heeft het dus een grote waarde om telkens als wij in The Gambia zijn een aantal gezinnen persoonlijk te ontmoeten.

Het diner voor de leraren

Het diner voor de leraren doen we iedere reis als we in The Gambia zijn. Even relaxen en een klein bedankje van de stichting uit voor de inzet en loyaliteit van de leraren. Het is het ‘personeelsuitje’, maar nu extra speciaal omdat het ook nog eens Mark zijn verjaardag is. De tafel was mooi gedecoreerd en de leraren konden kiezen wat ze wilden eten. Na het eten werd er gedanst op sfeervolle Reggae muziek. Voordat de leraren naar huis gingen kregen ze allemaal nog een heerlijk toetje; “mixed ice cream!” Het was een feestelijke avond.

Reageren is niet mogelijk.