Terugblik op Dion zijn stage

Terugblik op Dion zijn stage

Dion met zijn Taxichauffeur Musa

Dion Jordens (17 jaar) benaderde ons begin dit jaar. Hij kreeg de mogelijkheid vanuit het Montessori College Twente om 2 weken stage te doen. Dion besloot zijn stage in The Gambia te volbrengen voor de stichting. Een avontuur van 2 weken, waar Dion zijn ervaringen bijhield in een blog en enkele opdrachten voor de stichting realiseerde. De blogs van Dion zijn terug te lezen via onze nieuwsitems.

Ter afronding van Dion zijn stage hebben wij hem gevraagd om een samenvatting te maken. Een samenvatting eigenlijk voor hemzelf, tevens is het leuk voor de stichting te weten hoe Dion terugkijkt op zijn ervaringen. Na het lezen van zijn ervaringen, konden wij je deze natuurlijk niet onthouden!

Dion blikt terug op zijn stage

Gedurende mijn stage in The Gambia heb ik veel geleerd en gezien, waarvan ook ervaringen die ik niet had verwacht. Zo heb ik bijvoorbeeld een jongen leren zwemmen. Dat is écht wel het laatste waar ik aan dacht, toen ik begon aan mijn stage! Ook heb ik ondervonden dat de uitspraak “Geld maakt niet gelukkig” écht klopt!

De bevolking leidt een rustig en optimistisch leven!

Het meest opvallende vond ik de bevolking. Ik ben met zoveel mensen in aanraking gekomen; ze lachen en zijn gelukkig! Nu kan dit natuurlijk komen door de lage levensstandaard waar zij aan gewend zijn, maar ik denk dat het vooral komt doordat iedereen een rustig en optimistisch leven leidt. Dit bleek wel uit de mooie gesprekken met de leraren. Zij vertelden zo positief en passievol over hun werk en zij willen steeds weer het beste uit zichzelf halen om beter les te geven.

Ook kan het tijdens het regenseizoen best wel spoken, het noodweer kan fataal zijn voor de huisjes. Enkele van die huisjes die ik bezocht kunnen dan volledig of voor een deel instorten, maar zelfs dan blijven de mensen positief en willen ze alles voor elkaar doen. Van wat ik heb ervaren kennen zij niet de zorgen die wij in de Westerse Wereld hebben; soms lukt het bijvoorbeeld een gezin niet om eten te kopen, dan gaan ze naar de buren en die kan hen misschien wel helpen.

Hij gaf zijn eten aan mij

Vrijwel iedereen kijkt naar elkaar om in The Gambia, het voelde alsof men 1 grote familie was. Toen ik een rondleiding kreeg door de moestuin van mijn taxichauffeur vertelde hij mij dat ze niet alleen groenten voor zichzelf verbouwden, maar ook voor het dorp. Die groenten verkopen ze voor weinig geld, of geven ze weg. Zo helpen ze elkaar en zo kan men ook weer op anderen rekenen. Bijzonder als je dan stilstaat dat men met moeite het eten bij elkaar krijgt, maar met hetzelfde gemak ook weer weggeeft. Zo kreeg ik van mijn taxichauffeur een bord rijst met een saus, hij was beslist niet rijk, toch stond hij erop dat ik het zou eten.

Ontroerend en met veel emotie

Het meest verrassende wat ik mocht ervaren was de dankbaarheid en de waardering. Ik heb slechts 2 weken stage gedaan voor de stichting, ik heb er dus eigenlijk niets mee te maken. Toch werd ik de hele tijd door bedankt door de leraren. Toen ik voor de laatste keer op school even met Yus (het schoolhoofd) alleen was in de klas gaf hij mij een grote knuffel. Hij vertelde dat Mark en Jacco en alle sponsoren van de stichting zijn leven en het leven van de kinderen en hun ouders enorm veranderd heeft.

Yus vertelde dat ontroerend en met veel emotie. Ik realiseerde mij toen dat de stichting en de kleuter- en basisschool er niet zomaar zijn. Voor deze kinderen, maar ook hun families, kan deze stichting samen met beide scholen van grote invloed zijn voor een kans op een beter leven! Hoewel mij dit verteld werd en ik er zelf bij was, denk ik dat ik nog niet half de dankbaarheid kan realiseren die zij voelen. Daarom is het zo ongelofelijk bijzonder om te zien dat zoveel kinderen een plek hebben op deze scholen dankzij de stichting. Ik ben ervan overtuigd dat de stichting samen met de leraren de levens van deze kinderen compleet zal veranderen voor een betere toekomst.

De vooroordelen kloppen niet!

Ik heb oprecht ondervonden dat de vooroordelen van mensen in Nederland, niet kloppen. Voordat ik op stage ging werd er vaak gezegd: “Waarom zou je naar zo’n arm land gaan, als je ook naar Amerika of Australië kunt? Dat is toch niks al die armoede daar!” Ik heb ondervonden dat ik een veel grotere band heb kunnen krijgen met het land en de bevolking. Ik heb ervaringen mogen op doen die totaal niet te vergelijken zijn met de Westerse Wereld. En ik realiseer mij dat deze ervaringen mij altijd bij zullen blijven.

Het afscheid viel mij na deze 2 weken best wel zwaar. Ik had het er moeilijk mee, dat had ik vooral niet verwacht. Vooral, omdat ik er maar zo’n korte tijd ben geweest. Ik vond het verschrikkelijk toen we met het vliegtuig opstegen. Ik realiseerde mij dat ik een band heb opgebouwd met de bevolking, de leraren, de kinderen en het land zelf. Deze band had er niet geweest, als ik niet met de bevolking was opgetrokken.

Ik denk oprecht als je je ogen opent voorbij het vakantieresort en je je interesseert in de lokale bevolking, dat jij ook deze kans kan krijgen. Ik ben op een mooie wijze betrokken geraakt bij de lokale bevolking, de leraren en de kinderen. Deze ervaring had ik nooit op kunnen doen in een Westers land. Ik werd door iedereen die ik leerde kennen overal bij betrokken. Ze lieten mij alles zien en vertelden over The Gambia, de cultuur en de gebruiken. Door die betrokkenheid maak je bijzondere herinneringen. Ik ervaarde dat men veel socialer is dan wij gewend zijn in Nederland. En natuurlijk ben ik blank en weten zij dat ook en vaak zit er een doel achter… en dat is geld! Maar goed, The Gambia is dan ook 1 van de allerarmste landen ter wereld.

Treed buiten je comfort zone

Naast alle bijzondere ervaringen heb ik écht een aantal dingen geleerd tijdens mijn stage. Zo ben ik iets ‘losser’ geworden in het ondernemen van dingen. Ik ben erachter gekomen dat je de gaafste ervaringen opdoet als je buiten je “comfort zone” treedt. Zoals toen ik naar Lamin Lodge was, ik had nooit gedacht dat ik alleen met 3 Gambianen op mijn blote voeten door de mangrove ging. Absoluut een échte Gambiaanse ervaring. Ik ga over een paar weken naar Zuid-Afrika met mijn familie, dankzij deze ervaring, ga ik daar bungeejumpen van de hoogste brug ter wereld!

Ondanks dat Mark en Jacco bij mij in de buurt waren deze 2 weken, ben ik zelfstandiger geworden. Ik denk dat ik mij hierdoor beter kan redden op onbekende plekken. Ook denk ik, dat ik makkelijker met cultuurverschillen om kan gaan, omdat dit écht een compleet andere wereld was.

Ik heb een andere wereld leren kennen!

Wat mij betreft is mijn stage helemaal geslaagd. Dankzij deze mogelijkheid heb ik veel geleerd en is mijn kijk op de wereld veranderd, en dat in slechts 2 weken in The Gambia. Ook zie ik het leven in Nederland anders, want hoewel wij het goed hebben qua sociale voorzieningen en de economie in het algemeen, is ons leven verre van perfect. De omgang met mensen, door er voor elkaar te zijn, daar kunnen wij nog veel van leren. Ook op school heb ik veel ervaren en geleerd. De manier van lesgeven spreekt mij enorm aan. Al zingend en spelenderwijs leren zij de lesstof, dat is vele malen leuker dan simpelweg theorie uit je hoofd leren en jonge kinderen stil laten zitten!

Ik vind het écht heel moeilijk om terug te blikken op mijn stage. Wil je écht begrijpen wat ik bedoel? Dan daag ik je uit om ook een sprong in het diepe te maken! Naar mijn idee moet je namelijk in The Gambia geweest zijn om te begrijpen wat ik probeer duidelijk te maken. Dankzij deze stage heb ik een andere wereld leren kennen, ben ik grote ervaringen rijker en is mijn persoonlijke doel voor mijn stage gehaald!

Reacties zijn gesloten.